A C T U A L I T Y – Beeldend verleden die je op het netvlies blijven liggen

Valeri Maier

Kijk vaak naar Close up of N P O Doc. Sitting on the doc off the bay, watching the time go away. En zo zag ik ‘The Documentary over Vivian Maier.

Wat is dat toch met de Meijers or Meijer? Er is ook nog een Vali Meijer. Een vol getatoëerde dame, léés kunstenares, die een kunstobject op zich zelf was. Ik teken er voor als je dat kunt zijn. Maar nu vervaagd het beeld, omdat iedereen een lopend art-object is..

Maar Vivian Maier was een nanny, die nooit sprak, en daar was geen woord Frans bij. Alhoewel in the Documentary over haar, er wel tig varianten op het thema persoonlijkheid bestonden..

Maar zij zelf bestond niet voor haar. Getortmenteerd door een Stilleven wat niet te beschrijven was, nam ze de Rolleireflexcamera als een soort Watchdog een blindegeleidehond als scherm naar de boze buitenwereld.

Ze had verschillende a- en synoniemen. Ze creëerde haar eigen Drie-dimensiobanaliteit. En pas na haar verscheiden bleek deze hoarder- hamsterend tig honderden koffers met 100.000 foto’s filmrolletjes ver-still-zwijgend te hebben verzameld. En nietszeggende vrouw, die beelden voor zich zelf liet spreken. Als zij maar d’r mond kon houden.

Ze had niets om ’t lijf dan haar Rolleireflex-cameraad! En de jonge Amerikaanse man, die een onbekende personage op een rommelveiling alle koffers opkocht, opende een wereld die anders voor ons gesloten zou blijven!
En onvoorstelbare verbijsterende Documentaire..

Valeri Maier

Wat nog meer tot de verbeelding spreekt is een boek wat nu op nummer twee in de N R C staat. Een s s-entieel boek als je de ‘geschiet denis’ van nu wil begrijpen. De ver-adelijk-heid zit ‘m in de structuren die regel voor regel fascistinerend worden ontrafeld, ontgrendeld met de pistool op het geweten van Bolshoïstische Pas des Deux. Je danst al schietend door de landkaart van het verleden. Je vous-voieerd door het landschap van de Hoge Heren, waar je in de geschiedenis van nu geen Hoge Pet op hebt. En soms verlang je er toch naar terug. Met de mes op de keel, herlees je op het netvlies de voorbije eeuw. Tot in en voorbij de komma, ademt iedere regel ‘beelden’ op die bij het uitademen, een wasem van krankzinnigheid achter laten. Een Ha Ha erlebnis van de Hoed en de Historische rand. Met iedere nieuwe regel schrijft Munninkhof een Geographische Kilometer van deTweede Wereld oorlog. Een lesje in geschiet denis, die zich hopelijk naïef niet herhaalt! Al is dat boek meer dan een keer voor herhaling vatbaar. Maar of je ook vat krijgt op de toekomst zal het leren.

De Stamhouder: Alexander Münninghof-Familiekroniek

Share
Dit bericht is geplaatst in Geen categorie en getagd , , , , , , , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>